19
Feb
2016
ย่างเดินริมน้ำจันทบูร Categories : เรียนรู้พาเพลิน
2 <<<<< ให้คะแนน (Give Heart)

       เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมาได้มีโอกาศไปเยือนเมืองจันท์ พักที่ชุมชนริมน้ำจันทบูร "บ้านพักประวัติศาสตร์หลวงราชไมตรี" สถานที่พักค้างที่ สงบ สวยงาม คงความงามบนความเก่าแก่ ปรับปรุงให้สมค่า สมสมัย ที่มีความสง่า สงบ เป็นสุข  ได้เห็นและสัมผัส วิถีชีวิต
ความเป็นอดีต รู้สึกเหมือนได้ย้อนเวลาไปกับบรรยากาศของบ้านเรือนแถวไม้อายุกว่า 100 ปี  ที่พักแห่งนี้ 
มีห้องพัก 12 ห้อง ภายในบ้านไม้หลังใหญ่หลังนี้ มีบริการที่เป็นกันเอง อากาศที่แสนดี อาหารที่อร่อยรสชาติดั่งเดิมฅนจันท์แท้ 
     

      ตลอดเส้นทางชุมชนริมน้ำเป็นบ้านเรือนแถวไม้เก่าแก่อายุใกล้เคียงกันเกือบทั้งสิ้น ผู้คนที่อาศัยอยู่ส่วนใหญ่เป็นคนเก่าแก่ในชุมชน เมื่อได้เข้าไปพูดคุยรู้สึกประทับใจในการอยู่ร่วมกันเป็นครอบครัวใหญ่ แต่ละบ้านจะมีทั้ง ป้า ยาย ลุง เจ๊  คละคนหลายรุ่น ทุกคนล้วนทำกิจกรรมตามวิถี รุ่งขึ้นเช้ามาเราก็จะได้เห็นว่าแต่ละบ้าน ต่างออกมาเปิดร้านรวง ขายสินค้าพื้นบ้าน อาหารพื้นถิ่น หาซื้อหาทานได้ง่าย เพราะตลอดระยะทางถนน 1 กิโล บ้านเรือนแถวไม้ที่หันหน้าเข้าหากัน  ฝาผนังบ้านชนกัน เอกลักษณ์ของสถาปัตยกรรมพื้นถิ่น ที่มีผู้คนส่งยิ้ม ถามไถ่ ทักทายกัน ดุจญาติ  สัมผัสรอยยิ้มและคำพูดที่เอื้ออารีย์จนทำให้เรารู้สึกว่าเป็นคนในชุมชนด้วยคนหนึ่ง

       ####‪#‎แต่ที่ตกใจ‬ พอย่ำค่ำช่วงกลางคืน เสียงดังจากร้านอาหาร ร้านผับ เหล้า เปิดเพลงเสียงดัง ชาวบ้านเล่าว่า ร้านแปลกปลอม กว่า 10 ร้าน เหล่านี้ มาเช่าพื้นที่บ้านเก่า หรือ พื้นที่ว่างระหว่างบ้าน ทำร้านเหล้า ผับ บาร์เบียร์ เมื่อไม่นานมานี่เองหล่ะ  หลังจากที่มีการลุกมาอนุรักษ์บ้านเรือนแถวไม้เก่า จนเกิดเป็นวิถีการอนุรักษ์ ที่มีทั้งศูนย์เรียนรู้บ้าน 69 และ บ้านพักประวัติศาสตร์หลวงราชไมตรี เพื่อให้ผู้คนที่สนใจได้มาเที่ยวชม และเพื่อให้คนในชุมชนกลับมาทำขนม อาหาร ขายกันที่หน้าบ้าน  ด้วยความตั้งใจดีของคนทำงานการอนุรักษ์เพื่อให้คงหัวใจความเป็น วิถีชีวิต วัฒนธรรมของคนริมน้ำนี้ไว้  คนเที่ยวเยือนก็ได้กินอาหารพื้นถิ่น ชมบ้านเก่า เข้าใจว่าผู้สร้างผู้ฟื้นฟูการอนุรักษ์หวังและตั้งใจเพียงให้ วัฒนธรรมนำการค้าขายอันเป็นความดั่งเดิม เผยแพร่เรียนรู้เรื่องราวความเก่าแก่ของประวัติศาสตร์ที่มีคู่บ้านเมืองมาช้านาน  เกิดความสุขทั้งผู้อยู่และผู้เยือน เกิดการพูดคุยทักทาย สนทนากันระหว่างคนเมืองผู้เยือน กับคนในย่านชุมชนท้องถิ่น  ป้า ลุง ปู่ ย่า ตา ยาย ให้ได้คลายเหงา
  
   
     
    ...แต่กลับกลายเป็นว่า พอย่านเก่าริมน้ำแห่งนี้เป็นที่รู้จัก ฟื้นคืน 
ความมีชีวิตชีวา แตะไปถึงความมีชื่อเสียง ก็มีพวกลงมือทำลายอย่างตั้งใจ เปิดร้านเหล้า ร้านอาหาร  ผับ เหล้า เปิดเพลง บรรเลงร้องกันดังลั่นซอย ไม่เคารพ ชาวบ้าน คนแก่ในชุมชน เสียของดีจริง ๆ
หมดกัน วิงวอนใครดี ที่จะช่วยให้สิ่งแปลกปลอมเหล่านี้หมดไป 
ไม่ทำลายความสงบ เกิดการอยู่ร่วมกันอย่างเคารพชีวิตผู้คน โดยเฉพาะคนเก่าแก่ในชุมชน สงสารยายแก่ ๆ อายุ 60 - 96 ปี ที่ต้องไม่ได้หลับได้นอนเพราะเสียงเพลงจากร้านเหล้า ผับ 

ปล.อยากให้มีการประกาศคุ้มครองพื้นที่อนุรักษ์ย่านเก่าอย่างจริงจัง 

Post to Facebook
กรุณารอสักครู่ ระบบกำลังประมวลผลอยู่ค่ะ
 

tanagone  say

เขียนบอกเล่าได้เป็นธรรมชาติ ทำให้น่าอ่าน น่าติดตาม ไปเรื่อย ๆเพลิน ๆ จบแบบไม่รู้ตัว
ฝีมือถ่ายภาพไม่เบาเลยนะเนี่ ขอบอก เสียงของคุณอาจจะเบาไป พวกเราช่วยกันแชร์สิครับ

Post : 29 ก.พ. 2559 00:28:20

หน้าหลักบล็อก