19
Feb
2016
ย่างเดินริมน้ำจันทบูร Categories : เรียนรู้พาเพลิน
4 <<<<< ให้คะแนน (Give Heart)

       เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมาได้มีโอกาสไปเยือนเมืองจันท์ พักที่ชุมชนริมน้ำจันทบูร "บ้านพักประวัติศาสตร์หลวงราชไมตรี" สถานที่พักค้างที่ สงบ สวยงาม คงความงามบนความเก่าแก่ สง่างาม สงบ เป็นสุข คิดไปถึงคนที่อนุรักษ์เรือนไม้เก่าหลังนี้  ว่า สามารถรักษาความเก่าแก่ปรับปรุงให้มีความสมสมัย  สัมผัสได้ถึงวิถีชีวิตความเป็นอดีต รู้สึกเหมือนได้ย้อนเวลาไปกับบรรยากาศภายในเรือนแถวไม้ อายุกว่า 100 ปี หลังนี้ที่ออกแบบให้มีห้องพัก 12 ห้อง แต่ละห้องมีเรื่องราวของเจ้าของบ้านให้ได้เรียนรู้ บ้านหลังนี้เป็นของท่านหลวงราชไมตรี บิดาแห่งยางพาราภาคตะวันออก

     ปัจจุบันได้รับการอนุรักษ์จัดแสดงพิพิธภัณฑ์ชุมชนและเป็นที่พักเพื่อบริการให้กับนักท่องเที่ยว โดยกลุ่มสถาปนิกชุมชน จากสถาบันอาศรมศิลป์ http://arsomsilp.ac.th/th/ร่วมกับชาวชุมชนวางแผนและดำเนินการให้เกิดขึ้นอย่างมีส่วนร่วม ชาวชุมชนมีความเป็นเจ้าของในบ้านหลังนี้ด้วยระบบหุ้นส่วน ลงขันกันเพื่อเป็นทุนในการปรับปรุง ชาวชุมชนเป็นทั้งผู้ร่วมรับประโยชน์และช่วยกันดูแล สถาปัตยกรรมพื้นถิ่นที่มีความสำคัญต่อพื้นที่แห่งนี้ ถือเป็นต้นแบบการพัฒนาพื้นที่อย่างมีส่วนร่วมที่สมบูรณ์อีกแห่งหนึ่งในประเทศไทยของเรา

      การได้ไปเยือนครั้งนี้ได้รับการต้อนรับที่แสนอบอุ่นจะเป็นกันเอง ได้รับประทานอาหารพื้นถิ่นที่อร่อย รสชาติดั่งเดิมแท้สูตรฅนจันท์

     

      ตลอดเส้นทางชุมชนริมน้ำเป็นบ้านเรือนแถวไม้เก่าแก่อายุใกล้เคียงกันเกือบทั้งสิ้น ประทับใจผู้คนที่อาศัยอยู่ในชุมชน การได้เห็นและเข้าพูดคุยกับคนพื้นที่ ที่อาศัยอยู่ร่วมกันมาช้านาน ชาวชุมชนอยู่กันแบบครอบครัวใหญ่ แต่ละบ้านมีทั้ง  ป้า ยาย ลุง เจ๊  ทุกคนล้วนทำกิจกรรมตามวิถี รุ่งขึ้นเช้าได้เห็นแต่ละบ้านก็ต่างออกมาเปิดร้านรวง ขายสินค้าพื้นบ้าน อาหารพื้นถิ่น โดยสินค้าและอาหารหาซื้อหาทานได้ง่ายเพราะตลอดระยะทางถนน 1 กิโล บ้านเรือนแถวไม้ที่หันหน้าเข้าหากัน  ฝาผนังบ้านชนกัน เอกลักษณ์ของสถาปัตยกรรมพื้นถิ่น ที่มีผู้คนส่งยิ้ม ถามไถ่ ทักทายกัน ดุจญาติ  สัมผัสรอยยิ้มและคำพูดที่เอื้ออารีย์จนทำให้เรารู้สึกว่าเป็นคนในชุมชนด้วยคนหนึ่ง

       ####‪#‎แต่ที่ตกใจ‬ พอย่ำค่ำช่วงกลางคืน เสียงดังจากร้านอาหาร ร้านผับ เหล้า เปิดเพลงเสียงดัง ชาวบ้านเล่าว่า ร้านแปลกปลอม กว่า 10 ร้าน เหล่านี้ มาเช่าพื้นที่บ้านเก่า หรือ พื้นที่ว่างระหว่างบ้าน ทำร้านเหล้า ผับ บาร์เบียร์ เมื่อไม่นานมานี่เองหล่ะ  หลังจากที่มีการลุกมาอนุรักษ์บ้านเรือนแถวไม้เก่า จนเกิดเป็นวิถีการอนุรักษ์ ที่มีทั้งศูนย์เรียนรู้บ้าน 69 และ บ้านพักประวัติศาสตร์หลวงราชไมตรี เพื่อให้ผู้คนที่สนใจได้มาเที่ยวชม และเพื่อให้คนในชุมชนกลับมาทำขนม อาหาร ขายกันที่หน้าบ้าน  ด้วยความตั้งใจดีของคนทำงานการอนุรักษ์เพื่อให้คงหัวใจความเป็น วิถีชีวิต วัฒนธรรมของคนริมน้ำนี้ไว้  คนเที่ยวเยือนก็ได้กินอาหารพื้นถิ่น ชมบ้านเก่า เข้าใจว่าผู้สร้างผู้ฟื้นฟูการอนุรักษ์หวังและตั้งใจเพียงให้ วัฒนธรรมนำการค้าขายอันเป็นความดั่งเดิม เผยแพร่เรียนรู้เรื่องราวความเก่าแก่ของประวัติศาสตร์ที่มีคู่บ้านเมืองมาช้านาน  เกิดความสุขทั้งผู้อยู่และผู้เยือน เกิดการพูดคุยทักทาย สนทนากันระหว่างคนเมืองผู้เยือน กับคนในย่านชุมชนท้องถิ่น  ป้า ลุง ปู่ ย่า ตา ยาย ให้ได้คลายเหงา
  
   
     
    ...แต่กลับกลายเป็นว่า พอย่านเก่าริมน้ำแห่งนี้เป็นที่รู้จัก ฟื้นคืน 
ความมีชีวิตชีวา แตะไปถึงความมีชื่อเสียง ก็มีพวกลงมือทำลายอย่างตั้งใจ เปิดร้านเหล้า ร้านอาหาร  ผับ เหล้า เปิดเพลง บรรเลงร้องกันดังลั่นซอย ไม่เคารพ ชาวบ้าน คนแก่ในชุมชน เสียของดีจริง ๆ
วิงวอนใครดี ที่จะช่วยให้สิ่งแปลกปลอมเหล่านี้หมดไป 
ไม่ทำลายความสงบ เกิดการอยู่ร่วมกันอย่างเคารพชีวิตผู้คน โดยเฉพาะคนเก่าแก่ในชุมชน สงสารยายแก่ ๆ อายุ 60 - 96 ปี ที่ต้องไม่ได้หลับได้นอนเพราะเสียงเพลงจากร้านเหล้า ผับ 

ปล.อยากให้มีการประกาศคุ้มครองพื้นที่อนุรักษ์ย่านเก่าอย่างจริงจัง 

Post to Facebook
กรุณารอสักครู่ ระบบกำลังประมวลผลอยู่ค่ะ
หน้าหลักบล็อก