รู้เท่าทัน โรคลมพิษ

อาการทางผิวหนังที่คุณควรรู้

           ลมพิษเป็นโรคที่พบได้บ่อยมากสำหรับคนทุกเพศทุกวัย ซึ่งสามารถเกิดขึ้นที่ผิวหนังตำแหน่งใดก็ได้ในร่างกาย บางครั้งลมพิษที่เกิดขึ้นจะทำให้หนังตาบวม รีมฝีปากบวม หากลมพิษที่เกิดขึ้นที่ทางเดินหายใจก็จะทำให้หายใจลำบากและมีอันตรายถึงชีวิต ลมพิษจะแบ่งออกเป็น 2 ชนิด ดังนี้:

           - ลมพิษชนิดเฉียบพลัน จะเป็นๆ หายๆ น้อยกว่า 6 สัปดาห์

           - ลมพิษชนิดเรื้อรัง จะเป็นๆ หายๆ นานกว่า 6 สัปดาห์

           ผู้ที่เป็นลมพิษชนิดเรื้อรังมักจะมีลมพิษตามตำแหน่งที่เก่าหรือกดทันเป็นเวลานานด้วย เช่น รอยรัดของเสื้อชั้นในหรือกางเกง เป็นต้น

            การแพทย์จีนจัดลมพิษให้อยู่ในกลุ่มโรคที่เกิดจากพิษลมร่วมกับพิษร้อน-ชื้นที่สะสมในร่างกาย ซึ่งพิษทั้งสองประเภทมีลักษณะเฉพาะดังนี้:

            - พิษลม มีลักษณะเคลื่อนไหวกระจายเปลี่ยนแปลงได้อย่างรวดเร็ว ลมพิษจึงมีลักษณะเกิดขึ้นอย่างฉับพลัน มีขนาดและรูปร่างที่แตกต่างกันและเดี๋ยวเป็นเดี๋ยวหาย พร้อมทั้งสามารถขึ้นที่ตำแหน่งใดของร่ายกายก็ได้

           - พิษร้อน มีลักษณะแผดเผาและอบอ้าวซึ่งจะทำลายสารเหลวและพลังชี่ ในร่างกาย ทำให้ภูมิต้านทานต่ำลง โรคต่างๆ จึงแทรกเข้าไปในร่างกายได้ง่ายขึ้น

            - พิษชื้น มักเกิดร่วมกับลมพิษ ซึ่งก็เช่นเดียวกับอากาศที่ร้อนจัดมักจะทำให้มีฝนและเกิดความชื้น พิษร้อน-ชื้นที่สะสมในร่างกายจะเอื้อต่อการแพร่พันธุ์ของเชื้อแบคทีเรีย ทำให้เกิดอาการอักเสบได้ง่ายกว่าและบ่อยกว่า

           พิษลมและพิษร้อน-ชื้นสามารถทำให้เกิดได้หลายๆ อย่าง ทั้งนี้ ขึ้นอยู่กับพิษนี้จะแทรกเข้าไปในส่วนใดของร่างกาย เมื่อพิษลมและพิษร้อน-ชื้นมีการแทรกเข้าไปใต้ผิวหนังก็จะปะทุออกมาทางผิวหนัง ทำให้เกิดลมพิษชนิดเฉียบพลันได้ เมื่อพิษนี้มีการสะสมไว้ใต้ผิวหนังเป็นเวลานาน เนื่องจากร่างกายไม่สามารถขจัดออกไปให้หมดสิ้น ลมพิษก็จะเป็นๆ หายๆ เรื้อรังเป็นเวลานาน

           การแพทย์จีนจึงนิยมใช้วิธีการขจัดพิษลมและพิษร้อน-ชื้นให้ออกจากร่างกายเพื่อบำบัดต้นเหตุของลมพิษโดยเฉพาะลมพิษชนิดเรื้อรังแทนการใช้ยาแก้แพ้หรือยาแอนติฮีสตามีน ลมพิษชนิดเรื้อรังและอาการต่างๆ ที่พบบ่อยในผู้ป่วยลมพิษ เช่น ปากขม ปากแห้ง น้ำลายเหนียว อาการระคายคอ แน่นหน้าอกเหมือนหายใจไม่ทั่วท้อง เป็นสิวบ่อย ท้องผูกหรือน้ำปัสสาวะมีสีเข้ม เป็นต้น ก็จะค่อยๆ ทุเลาลงหรืออาจหายไปในที่สุด

ที่มา: หนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ

Update:08-01-53

อัพเดทเนื้อหาโดย: ณัฏฐ์ ตุ้มภู่