19
Feb
2016
เฮ้ย คุณมี "เพื่อน" เพื่มอีกคนแล้วนะ Categories : การเดินทาง
13 <<<<< ให้คะแนน (Give Heart)

ไหนหล่ะ “เพื่อน” ก็เรานี่แหละ ยินดีที่ได้รู้จักนะ เราชื่อ เอิง ตอนนี้ก็ 24 แล้วแหละ

 

ก่อนจะมารู้จักเราในปัจจุบันน มารู้จัก "อดีต" หน่อยหล่ะกัน  

เราชอบที่สุด คือ ตอนเป็น “นักศึกษา” ส่วนหนึ่งเราชอบเรียนหนังสือ และทำได้ดีในเรื่องเรียนเสมอ แต่ที่เราชอบที่สุด คือ “ชีวิต” ตอนเป็นนักศึกษา

เราชอบออกค่ายอาสา ทำกิจกรรม อันที่เราไม่ถนัดเรื่องสร้างบ้านหรืออะไรหรอก

 

แต่เราชอบเวลาที่ “อยู่” ในบรรยากาศที่ดี และผู้คนที่ “ใช่” มันจะช่วยให้เรารู้จัก “คนอื่น” มากขึ้น

 

 

เอาเข้าจริง เราอาจจะไม่ได้ชอบทำกิจกรรม เพราะตัวกิจกรรมหรอก

แต่คิดว่า “เพื่อน” มากกว่า  ที่เป็นแรงดึงดูดให้ทำอะไรร่วมกัน และเราก็จบชีวิตตอนเป็นนักศึกษาได้อย่างดี

เอ้อ ลืมบอก เราจบคณะสังคมสงเคราะห์นะ

 

 

ตอนเด็กๆ เราคิดว่าเราไม่รู้จักตัวเองเลย ไม่รู้ว่าชอบทำอะไร ชอบกินอะไร หรือกำลังจะชอบใคร !!

แต่พอโตขึ้น ดูเหมือนอะไรจะเริ่มชัดขึ้นในตัวเรา

        เราว่าเราเป็นคนชอบ "หนังสือ"  หนังสืออะไรก็ได้ เราสามารถอยู่กับมันได้ทั้งวัน ยิ่งกับกองหนังสือเยอะๆ เรายิ่งชอบ

ทั้งวันนี่อาจจะไม่ได้อ่านเท่าไหร่ คงเป็นการทำ “ความรู้จัก” แต่ละเล่มมากว่า หยิบดู อ่าน วาง หยิบเล่มใหม่ ดู อ่าน สลับไป

 

 

แต่ช่วงปีที่ผ่านมา เราก็อ่านหนังสือจบหลายเล่มเลยแหละ

"หนังสือ" แต่ละเล่มมี "เสหน์ เป็นเหมือน "เพื่อน" ที่เล่าเรื่องนั่นนี่ให้เราฟัง และทำให้เรา “รู้จัก” อะไรเพิ่มขึ้นเยอะ

 

ไม่บอกก็น่าจะรู้ว่า “เราชอบกิน”เราเป็นนักล่าของกินตัวยงเลยหล่ะ

           เราหลงใหลในอาหาร

สำหรับเราอาหารเป็นทั้ง “พลัง” และ “ศิลปะ” ชั้นเยี่ยมในชีวิต ไม่ใช่กินอะไรก็ได้

และชอบที่สุดคือ “การล่าอาหารข้างถนน หรือ street food"

 

 

 

เพราะอาหารข้างถนนมันอยู่ใกล้เราจนหลายครั้งเราไม่สนใจมัน แต่สุดท้ายมันก็เป็นอาหาร ที่เรา ไว้ใจ” ได้มากที่สุด

และเป็นมื้อหลักของเราเสมอ เวลาเรา “ล่า” อาหารข้างถนนที่อร่อยได้ทีไร ก็จะรู้สึก “ชนะ” อะไรบางอย่างเสมอ

 

         นอกจากหนังสือ และเรื่องกิน “เราก็ไม่ชอบอะไรอีกเลย” ความสนใจของเราจึงเป็นยิ่งกว่าการเปลี่ยนช่องทีวี  มันวูบวาบ ไปเรื่อย

ช่วงหนึ่งก็สนใจดูหนัง ช่วงหนึ่งก็สนใจการลงทุน การเล่นหุ้น ทำจนเล่นเป็นเลยแหละ

 

 

จนตอนนนี้ก็สนใจและกำลังดูใจกับ “รองเท้าผ้าใบ” อยู่

สำหรับเป้าหมายชีวิต ไม่ต้องถามหรอก เพราะ “ไม่มี” แต่ก็อยากมีนะ และเดี่ยวก็คงมี

แต่ถ้าหากชีวิตไม่ต้องคิดอะไร มีแค่เราคนเดียว

เราคิดว่าเป้าหมายของเราน่าจะออก “เดินทาง” ไปเรื่อยๆ เราชอบโลก และอยากรู้จักโลกให้มากกว่าที่เป็นอยู่


 

เราชอบเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ "ไป" ในที่ "ที่ไม่เคยไป" "คุย"กับ "คนที่ไม่รู้จัก" ทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ


แต่ก็นั่นหล่ะ ในความจริงชีวิตก็ "ไม่ได้มีแค่เรา” เพราะฉะนั้นจึง “ตามใจ” ตัวเองมากไม่ได้

การเรียนรู้เป็น “เสนห์” สำหรับเราเสมอ รู้อะไรก็ได้ ขอแค่รู้มากขึ้น มันสร้างความหมาย และคุณค่า ให้เราตกหลุมรักมันได้อย่างไม่รู้จบ

 

เพราะเราชอบเรียนรู้นี่แหละ เราถึงคิดว่า เราน่าจะเป็น "เพื่อนใหม่ของคุณได้" แต่จะดีหรือเปล่าค่อยว่ากันนะ - -

เรารู้อะไรหลายอย่าง เราสนใจ ประวัติศาสตร์ เศรษฐกิจ สังคม

รวมไปถึงเทรนด์ใหม่ๆ ของโลก หรือ “อะไร” ก็ตามที่ทำให้ชีวิตเราง่ายขึ้น


 

     

เพราะแบบนี้แหละ เราถึงมั่นจมาก ว่าเราจะเป็น “เพื่อนที่คุณ "คุย" ด้วยทุกเรื่อง และพร้อม “เล่า” อะไรมากมายที่เรารู้ให้คุณฟังผ่านบล็อคอันนี้

 

“ก็คิดนะ ถ้าเรารู้จักกันมากขึ้น คุณน่าจะชอบเรา”

 

ยินดีที่ได้รู้จักกันนะ “เพื่อน” 

อาหาร,การเดินทาง,เพื่อน,เรียนรู้,ชีวิต
Post to Facebook
กรุณารอสักครู่ ระบบกำลังประมวลผลอยู่ค่ะ
 

tanagone  say

โลกใบนี้เปรียบเหมือนหนังสือเล่มหนึ่ง และคนที่ไม่เคยเดินทางเลย ก็เปรียบเหมือนคนที่อ่านหนังสือเพียงหน้าเดียว
ประโยคนี้บอกตัวตนได้เป็นอย่างดี ตามด้วยภาพแต่ละภาพ พูดได้มากกว่าหมื่นคำ

Post : 19 ก.พ. 2559 23:08:14

 

Nura  say

ดราม่ามาก ปาออสการ์ให้รัว ๆ

Post : 19 ก.พ. 2559 14:19:34

 

Arphawan  say

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะน้องเอิง

Post : 19 ก.พ. 2559 13:53:03

หน้าหลักบล็อก